دیدگاه رئیس المحدثین، شیخ صدوق نسبت به اعتبار احادیث طبی 

اعتقاد ما در باب احادیثى که در طب وارد شده اینست که آنها بر چند وجهست:

بعضى است که بنا بر هواء مکه و مدینه وارد شده پس جائز نیست استعمالش در غیر آن هواء.

و قسمى هست که امام علیه السّلام آن را فرمود بنا بر آنچه شناخته از طبیعت شخص معین و مکان آن شخص را اعتبار نفرموده چون آن شخص را بهتر از خودش میشناخته.

و نوعى هست که مخالفان در کتابها غلط انداز کرده ‏اند که صورت مذهب حق را زشت نمایند در نظرها، و بعضى سهو راوى شده و پاره آن است که راوى ناتمام بخاطرش مانده و ناقص نقل نموده:

و آنکه بخصوص عسل وارد شده که شفاء هر دردى است، صحیح است و معنیش آن است که شفا هر دردى است که از برودت باشد. وآنکه براى بواسیر استنجاء بآب سرد وارد شده در صورتیست که از حرارت باشد. و آنکه در باب بادنجان وارد شده که شفا است مخصوص فصل رطب است براى کسى که خرما میخورند نه سائر اوقات.

و اما آنچه صحیح میباشد از ائمه علیهم السّلام از دواهاى مرضها آیات قرآنى و سوره‏هاى قرآنى است و دعاها بآن نوعهائى که وارد شده بسندهاى قوى و طریقهاى صحیح و حضرت صادق علیه السّلام فرمود که در ایام سَلَف طبیب را معالج مى ‏گفتند، موسى علیه السّلام عرض نمود:

پروردگارا درد از کیست: حقتعالى فرمود از من، عرض نمود دوا از کیست: فرمود از من: عرض نمود: پس مردم معالج را چه میکنند فرمود دلشان بآن خوش مى‏شود

 (یطیب بذلک انفسهم)

پس از این جهت نام طبیب طبیب شد، و اصل معنى طب مداوا کردن است.

و حضرت داود چنان بود که هر روز در محرابش گیاهى مى‏ روئید و آن گیاه به داود می گفت: مرا بگیر که براى چنان دردى خوبم تا آنکه در آخر عمرش دید که در محراب گیاهى روئید، داود علیه السّلام نام گیاه از آن پرسید، آن گیاه گفت من خرنوبه ‏ام، داود علیه السّلام گفت: خراب شد محراب، و دیگر آنجا گیاهى نروئید.

و جناب نبوى صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: هر که او را حمد شفا ندهد خدا او را شفا ندهد.

منبع: ترجمه اعتقادات مرحوم شیخ صدوق (رحمه الله)، ص ۱۴۲٫

این مطالب را نیز ببینید!

عکس العمل آیت الله سید محمد هادی میلانی به گفته های دکتر شریعتی

وقتی این بنده حقیر نشریاتی [در رابطه با مسائل کلامی، ظاهرأ مسائلی مربوط به امامت …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

-- بارگیری کد امنیتی --